talerz na kilogram jabłek i jedną cytrynę

jedna z większych moich prac.

patera z drobnego szamotu i mieszanki szkliw.

tym razem nakładałam je z myślą o spływaniu i nieprzewidywalnych efektach.

tak się jednak nie stało :). wszystkie utrzymały się na miejscu, jedynie turkus wypadł tu blado,

ale i tak jestem z efektu zadowolona. 

(co prawda, na talerzu miała być taka trochę mandala, a wyszło bardziej meksykańsko :)). 

a jabłek zmieści chyba drugie tyle, bo liczy sobie 36 cm średnicy.

łucznica raz jeszcze

w grudniu przed Świętami udało mi się pojechać do Łucznicy.

kurs witrażu drugiego stopnia. nie mogłam się doczekać - poprzednim razem zachwyciło mnie to miejsce.

stowarzyszenie Akademia Łucznica ma swoją siedzibę w dworku z XIX w. zbudowanym dla rodziny Potockich, czego ślady można nawet znaleźć w budynku pracowni :)

miejsce jest naprawdę urokliwe. mnie zachwyciła cisza. jeśli chcielibyście kiedyś odpocząć twórczo, polecam. 

w przylegającym parku w najmniej oczekiwanych nawet miejscach można natknąć się na niezwykłe prace.

 a sam kurs tym razem nie wyczerpał mojego głodu wiedzy o fusingu i szkle :).

malowałam tradycyjną metodą witraże (prawdziwa szkoła cierpliwości!, każdy kolor nakłada i wypala się oddzielnie),
które potem oprawiłam w ołów.

ale na początek potrzebny był projekt czyli karton :)

i efekt końcowy:

ze światłem.

i bez podświetlenia.

kilka zbliżeń: 

i jeszcze taki:

podświetlony wygląda tak:

zrobiłam też trochę biżuterii:

świeczniki:

wygięłam dwa talerze:

i strasznie napaliłam się na własny piec, by móc robić to wszystko na miejscu!

pozdrawiam :).

polecam

nowy numer dwumiesięcznika Barwy Szkła.

a w nim, m.in. mój przepis na własną śniegową śnieżynkę,

czyli jak stworzyć taki wisiorek:

polecam :).

czasopismo dostępne jest również tutaj.

święta minęły

mi miło. domowo i ciepło. ma nadzieję, że Wam, tu zaglądającym, również!

pod koniec grudnia wybrałam się do Łucznicy,

na kurs, ale o tym następnym razem.

dziś przypomniałam sobie zimowy wyjazd do Habovki

sprzed trzech lat. zima w górach była wtedy naprawdę pełna uroku i... mrozu:).

nad wsią, już całkiem wysoką zbudowano szopkę, która była jednocześnie paśnikiem. 

lubicie tę kolędę?

a jeszcze wyżej przyczepa, jak z "wszystko za życie".

życzę wszystkim i sobie twórczego Nowego Roku.

pięknych chwil, widoków, przyjaciół i podróży!

niech się Wam darzy!

przedświąteczne wypieki

już czas na pierniki i serniki,

a tymczasem lusterko do torebki.

bo czasem ma się ochotę coś słodkiego.