talerz z przesłaniem :)

napis i kropeczki malowałam angobami. całość szkliwiona jest bezbarwnym krakle.

powstał jeszcze w ubiegłym roku, ale dopiero dziś znalazłam zdjęcia, które umknęły mi wcześniej.  

i powiem Wam, że świat naprawdę nabiera barw, gdy spotyka się takich ludzi jak Małgosia.

w styczniu wymieniłyśmy się pracami - dostałam paczkę z pięknymi ramkami.

mozaika naprawdę ma w sobie coś z  magii. 

od ramek nie sposób oderwać wzroku!

w przesyłce były też kocie magnesy. cudne, prawda?

ogromne dzięki Małgosiu!

a tuż przed Sylwestrem dotarły do mnie prezenty od Marty.

wymieniałyśmy się też wcześniej z okazji Wielkanocy. w paczce były haftowane domki i niezwykle klimatyczne świąteczne świeczniki oraz mnóstwo brytyjskich pyszności (herbatki, dżemiki i słodkości), ale zdjęć nie doczekały :) Marto, raz jeszcze - dziękuję!

kolorowych chwil życzę!

"bardzo trudno jest mi orzec

czy to ptak?

czy nosorożec?"

na razie nazywam go - aniołem kłamcą.

glina jasna, gładka.

malowany grafitową angobą. skrzydła szkliwione.

mały ten kłamczuch - liczy zaledwie 8 cm wzrostu.  

talerz na kilogram jabłek i jedną cytrynę

jedna z większych moich prac.

patera z drobnego szamotu i mieszanki szkliw.

tym razem nakładałam je z myślą o spływaniu i nieprzewidywalnych efektach.

tak się jednak nie stało :). wszystkie utrzymały się na miejscu, jedynie turkus wypadł tu blado,

ale i tak jestem z efektu zadowolona. 

(co prawda, na talerzu miała być taka trochę mandala, a wyszło bardziej meksykańsko :)). 

a jabłek zmieści chyba drugie tyle, bo liczy sobie 36 cm średnicy.

łucznica raz jeszcze

w grudniu przed Świętami udało mi się pojechać do Łucznicy.

kurs witrażu drugiego stopnia. nie mogłam się doczekać - poprzednim razem zachwyciło mnie to miejsce.

stowarzyszenie Akademia Łucznica ma swoją siedzibę w dworku z XIX w. zbudowanym dla rodziny Potockich, czego ślady można nawet znaleźć w budynku pracowni :)

miejsce jest naprawdę urokliwe. mnie zachwyciła cisza. jeśli chcielibyście kiedyś odpocząć twórczo, polecam. 

w przylegającym parku w najmniej oczekiwanych nawet miejscach można natknąć się na niezwykłe prace.

 a sam kurs tym razem nie wyczerpał mojego głodu wiedzy o fusingu i szkle :).

malowałam tradycyjną metodą witraże (prawdziwa szkoła cierpliwości!, każdy kolor nakłada i wypala się oddzielnie),
które potem oprawiłam w ołów.

ale na początek potrzebny był projekt czyli karton :)

i efekt końcowy:

ze światłem.

i bez podświetlenia.

kilka zbliżeń: 

i jeszcze taki:

podświetlony wygląda tak:

zrobiłam też trochę biżuterii:

świeczniki:

wygięłam dwa talerze:

i strasznie napaliłam się na własny piec, by móc robić to wszystko na miejscu!

pozdrawiam :).

polecam

nowy numer dwumiesięcznika Barwy Szkła.

a w nim, m.in. mój przepis na własną śniegową śnieżynkę,

czyli jak stworzyć taki wisiorek:

polecam :).

czasopismo dostępne jest również tutaj.